Tekirdağ
Köşe Yazısı

Paylaşarak Bölünerek Çoğalmak

Bu hayat bana çok şey öğretti…

Bir hayli çokta,ben en önemlilerinden birini belirteyim kısaca değerli dost ve arkadaşlarım....

Bu dünyaya boşu boşuna gelmediğimize inanan biri olarak, bir canlıya yahut cansıza bir faydamız olmadan ömür denen süreyi doldurmamız ve sonrasında ise hani bir deyim vardır ya "dünyaya ot gibi gelip saman gibi gitmek" diye....o şekilde gitmek bana göre en acı bir vakadır....

Bir işe yaramak,ihtiyacı olan birine dokunmak,okumak öğrenmek akletmek ve mümkün mertebe kendini yetiştirmek,araştırmak incelemek,bilmediğini ögrenmek,bilmeyen birine önayak olmak,bir insanın en ilk sırada yer alması gereken vasıflardır diye düşünüyorum....

Kendime küçük yaştan beri ilke olarak kabul ettiğim bu değerler uğruna ailemden zaman zaman çok uzak kalarak,belki de ihmal ederek hep koşturdum mücadele ettim....

Bunlar yetmedi dağarcığımda biriktirdiğim insanlığa faydalı olacağına inandığım ne varsa,bir an dahi hiç tereddüt etmeden paylaştım,bölüştüm,kaynaştım ve paylaştıkça çoğaldım,çoğaldıkça karekterimi sağlamlaştırdım,...

Hiç bir zaman hiç kimseden ne maddi ne manevi anlamda bir beklentim olmadı,karşılık bekledim,imasını dahi etmedim....

Emeklerimin karşılığını bu yaşıma kadar hep sevgi saygı olarak aldım,en büyük hedeflerimin çoğuna uğradığım haksızlıklar nedeni ile ulaşamama rağmen kimseye gücenmedim darılmadım,kimseyi bilerek incitmedim ve kırmadım,buna çok özen gösterdim....

Ve karşılığında aldığım sertifikalardan ziyade insan kazandım, dost kazandım,saygı sevgi ve hürmet gördüm....

Yetinmek benim karekterim ama onu tamamlayan en önemli değerim ise mücadele etme ruhu idi...

Hala ilkelerim doğrultusunda insanlığa ,doğaya ,ağızsız ,dilsiz canlılara bir şeyler üretmenin onurlu mücadelesini veriyorum,vermeye de devam edeceğim Allah'ın verdiği ömür süresince....

Çok güzel insanlar biriktirdim...

Saygıya sevgiye dayalı dostluklar edindim,bir insana dokunmanın,faydalı olmanın inanılmaz hazzını hep yüreğimde hissettim....

“Aslolan yol değil yolcudur” ilkesiyle,”kutsal olan yolculuk yaptığımız insandır” dusturu ile hareket ettim....

Kaybettim sandılar ama hep kazandım....

Yoruldu sandılar ama hep dik durdum...

Diklenmedim,kimsenin önünde milim eğilmedim...

İnandığım ilkeden asla taviz vermedim,verenlerle de yolculuk yapmadım,yapmayacağım...

Emek ve mücadele en kutsal değer diyerek,inananlara ve mücadele edenlere yürekten selam olsun....

Hayat çizgisinde yolumuz hep güzel insanlarla kesişmesi dileklerimle....

İşte öyle…

Birgülce

Paylaş

Yazarın Diğer Yazıları