Üç küçük ADAM
23 Ekim 2014 10:022 dk okuma0 görüntüleme
“Zamanın bir yerinde ufak bir çocuk bir pastahaneye girer ve masalardan birine oturur. Yanından geçen garson kıza bir dilim pastanın ne kadar olduğunu sorar. Garson kız 50 cent diye cevap verir. Çocuk cebinden çıkarttığı bozuk paraları sayar ve 1 dondurmanın ne kadar olduğunu sorar bu kez de. 35 cent diye cevap verir garson kız yeniden fakat sabırsızlanmaya başlamıştır. Pastahane tıklım tıklımdır ve garson kız tüm müşterilere tek başına yetişmek zorundadır, çocukla vakit kaybetmemek ister. Çocuk dondurma sipariş eder, bir süre sonra garson kız dondurmayı getirir ve adisyonu masaya bırakır. Dondurması bitince çocuk adisyonu alır, kasaya gider ve ödemesini yaparak çıkıp gider. Masadaki boş tabağı almak ve masayı silmek için masaya dönen garson kızın gözleri dolar: çocuk masadaki tabağın yanına garson kız için 15 cent bahşiş bırakmıştır.”
Çocukların dünyaları ve kalpleri o kadar temiz oluyor ki... İnanması güç incelikler yapıyorlar büyüklerin dahi düşünemeyeceği. İnsan görünce hayrete düşüyor çoğu zaman istemeyerek. Kalplerinde kötülük taşımıyorlar çünkü ve daha önemlisi pazarlıksız oluyor tüm adımları. Bir iyilik yapacaklarsa eğer beklentisiz yapıyorlar. İyilik yapıp denize atıyorlar tabir yerindeyse.
Geçtiğimiz günlerde Tekirdağ’ın Kapaklı ilçesinde bir hadise meydana geldi. Üç dünya tatlısı delikanlı yolda yürürlerken 570,00-TL bulmuşlar ve buldukları bu parayı götürüp Zabıta Müdürlüğü’ne teslim etmişler. Kocaman yürekli üç delikanlının isimleri şöyle: Mehmet Oruç, Semih Özer ve Berker Ay. İsimlerinin anlamlarına baktım merakla. İsimler insanın kişiliğini etkiler mi bilmem ama, merak işte... Mehmet “güzel huylara sahip” anlamına geliyor, Semih “eli açık, cömert” demek ve Berker “güçlü,sağlam kişilik”.
Şu günlerde Türkiye’nin gündeminde herkesin canını sıkan ve hatta canını yakan hadiseler meydana geliyor. Bunların pek çoğu birbirimizi sevmemizden kaynaklanıyor herhalde. Birbirmizi sevmiyor olmamız yetmiyor da, bir de birbirimizin canını yakmak istiyoruz inatla.Ceplerini “hiç ölmeyecekmiş gibi bir hırsla” dolduran abilerin oyunlarına geliyor ve düşünmeden yaşıyoruz. Bir komşunun diğer komşuyu sevmediği bir dönemdeyiz ne acı, ne var ki niye sevmediğimizi bilmiyoruz ve sorgulamıyoruz üstelik.
Oysa çok zor değil birbirimizi sevmeye çalışmak, sevmeye çalıştığımızda daha da güzelleşecek belki işler. Başarılar karşısında sevinci paylaşmak yerine, başarısız olsun diye insanların gözünün içine bakmadığımızda daha iyiye gideceğiz eminim. Kalplerimizden önyargıları çıkarttığımızda, karşımızdakine bir şans verdiğimizde ve kendini ifade hakkı tanıdığımızda yakalayacağız belki mutluluğu.
Şimdi düşündüğümde ben ne kadar yapıyorum bu yazdıklarımı diye, yapamıyorum evet diyorum kendime. Kimse kendi kendine öğrenmiyor kötülüğü; ondan görüyor ya da bundan duyuyor. Belki maruz kalıyor birşeylere ve acısını hafifletmenin tek yolu olarak “intikam”ı görüyor. Hayat yolunda yürürken empoze ediliyor iyi olamamak ve bunun da tek sebebi gündelik hırslarına yenik düşmüş kimseler oluyor ne acı ki.
İçimizdeki bu hırsı da eritmek mümkün, birbirimizi sevip kötülüğü sindirmek de. Bize gereken bir ışık, iyiliğe duyulan inancın umudu... Yukarıda 3 güzel küçük adamın isimlerinin anlamlarını yazmıştım. Yaptıkları güzel davranışta isimlerinin payı var belki, belki de yok. Ama bu kadar düşünceli bir hareket için kocaman teşekkürler çocuklar. İnanın bu haberi duyan, okuyan herkesin kalbine umut olacaksınız, iyiliğin tükenmeyeceğine dair bir umut. Adınızla yaşayın uzun yıllar ve hep böyle temiz yaşayın.



