Atatürk Gibi Olmak
07 Kasım 2014 14:133 dk okuma0 görüntüleme
“Mustafa Kemal Atatürk 1881 yılında Selanik’te dünyaya geldi. Babası Ali Rıza Efendi, annesi Zübeyde Hanım’dır. Bir de Makbule adında bir kız kardeşi vardır. İlkokul eğitimini Mahalle Mektebinde ve Şemsi Efendi Okulunda, ortaokul eğitimini Selanik Mülkiye Rüştiyesi ve Selanik Askeri Rüştiyesinde, lise eğitimini Selanik Askeri İdadisi, üniversite eğitimini ise Harp Okulu ve Harp Akademisinde almıştır. Askeri Rüştiye’de okurken Mustafa adındaki matematik öğretmeni ona Kemal ismini verdi ve böylece ismi Mustafa Kemal oldu.”
Mustafa Kemal ile ilgili ilk anlatılanlar bunlardı, hala aklımda dün anlatılmışlar gibi. Kelimesi kelimesine... Çünkü ilkokula başladığımız an anlatılanlar, daha sonra uzunca yıllar anlatılmaya devam etti.
Atatürk’ün aramızdan ayrılışının 76. yıldönünümün yaklaştığı şu günlerde, tanımadığı bir insanı nasıl özler ki insan diye kendime sorduğum anda ilk öğrendiklerim geldi aklıma. Bilinmeyen yönleri denilip durulur ya hani, bi bakmak istedim neymiş onlar diye. Baktıktan sonra gördüm ki, hakkında öyle çok şeyi biliyormuşum, fakat unutmuşum ki. Çünkü daha en başında yalnızca anne babasının adı çakıldı çivi gibi zihnime, gerisi anlatıldı da üzerinde durulmadı pek.
Atatürk elbette herkes için önemli, elbette herkes kendine has sever O’nu. Atatürk her zaman mükemmel bir Türkçe konuşmaya gayret edermiş de, bazı kelimeleri Rumeli şivesiyle söylermiş. Bunu her hatırladığımda içim sıcacık olur mesela. Çok bizden biriymiş gibi gelir çünkü; üzülür, hayıflanırım o dönemde yaşamadığıma, onu göremediğime ya da tanıyamadığıma. Askeri okul yıllarından kalma, en sevdiği yemeğin kuru fasulye ve pilav olmasını öğrenmem de aynı sıcaklığı hissettirdi bana. Dedim ya, çok ben gibi, çok sen gibi...
Bazı şeyleri içime asla sindiremiyorum. 2006 yılında AB Uyum Yasaları gereği devlet dairelerinden Atatürk resimlerinin kaldırılması istendiğinden beri sindiremiyorum... Uyumsuz mu oluyoruz biz Atamız her gün bize günaydın dediğinde, ya da uyumsuz mu oluyoruz girdiğimiz odalarda göz göze geldiğimizde O’nunla. Biz niye uyum sağlıyoruz ki Atatürk’ün bizim için kıymetini kabullenmeye yanaşmayan AB’ye? Bilmiyoruz çünkü! Bilmiyoruz Atatürk’ün bir röportajında “Birleşmiş Milletlere üye olmayı düşünüyor musunuz?” sorusu üzerine “Şartlarımızı koyarız, kabullerine bağlı. Biz müracaat etmeyiz üye olmak için, davet gelirse düşünürüz.” dediğini ve bunun üzerine BM yasasının değiştirildiğini, üyeliğe davet edilen ilk ülkenin Türkiye Cumhuriyeti olduğunu.
“Atatürk çok zekidir” anafikirli cümleler kurmak istiyorum biraz da... Atatürk’ün zekası savaş meydanlarında olduğu gibi, günlük hayatının da heryerinde hissediliyordu. Okuduğumda beni gülümseten bir anısını aksetmek istiyorum. Hastalığının başlangıcında kendisini muayene eden Dr. Fissinger günde kaç paket sigara içtiğini sormuş, Atatürk "sekiz" demiş. Doktor bunu günde bir pakete indirmesi gerektiğini söyleyince gülümseyerek cevap vermiş: "Ben zaten bir paket içiyorum. Bundan sonra bunu, sizin izninizle yapacağım". Sigarayı bırakmak istememesini insan anlar da, sigara içmek için doktordan onay almak en çok O’na yakışırdı herhalde.
1996 yılında Haiti Cumhurbaşkanı vasiyetinde mezar taşına yazılmasını istediği metni bırakmışt. Metinde şöyle yazıyormuş: "Bütün ömrüm boyunca Türkiye’nin lideri Mustafa Kemal Atatürk’ü anlamış ve uygulamış olmaktan dolayı mutlu öldüm." Peki biz, yüce liderimizi, ulu önderimizi ne kadar tanıyor ve biliyoruz? Ne kadar bağlıyız ilkelerine, inkilaplarının her birinin amacını ve sonuçlarını ne kadar analiz edebiliyoruz? Tüm bunların yanıtlarını düşünürken esef duyuyorum kendimden, çünkü tümevardığımızda kocaman bir hiç kalıyor elimizde.
Ve belki ülkemizin karmakarışık olduğu, insanların birbirlerini sevmediği ve üstelik üç kuruş etmeyecek şeyler uğruna küçük hesaplarla birbirlerinin kuyusunu yine birbirlerinin gözünün içine baka baka kazdığı şu dönemde, gerçekten tanısak Atamızı ve anlayabilsek daha fazla refaha kavuşacağız. 2005 yılında dünyanın sayılı ekonomistlerinden biri olan Mr. Johns "Türkiye ekonomiyle savaşta bir tek Atatürk’ ü örnek alsın yeter" demiş. Belki de ekonomi anlamında bile o zaman kurduğu sistemi iyi çözümleyerek, paralel bir sistem kurabilsek şuan olduğumuzdan çok daha yukarılarda olabiliriz, kim bilir...
Son olarak şu bilgiyi aktarmak istiyorum; Norveç dilinde “Atatürk gibi olmak” diye bir deyim var. Hala kullanılır mı bilinmez lakin Atamızın bir zamanlar ne işler yaptığını, tüm dünya ülkelerine ne gibi izler bıraktığını görebilmemiz için mükemmel bir örnek. Ve ben de yazımı bir temenni ile bitirmek istiyorum; dilerim biz ve bundan sonraki tüm nesiller Ulu Önder’imizin izinden, onun fikir ve düşüncelerini gerçekten ama gerçekten çok iyi anlayarak gideriz. Dilerim “Atatürk gibi olabilen” nice nesiller yetişir ülkemizde. Ölüm yıldönümünün gelip çattığı şu hazan günlerinde yine aklımızda şu cümle: “Çok özledik Ata’m, hep özledik. Minnetle...”



